...
Hala etkisindeyim.
Yemekteyiz sanayide, Ertunç soruyor, noldu lan diye, yok bişey hacı diyorum. Unutamıyorum yarım saattir.
O farklıydı, sanki biri bişey dese utancından kaçıp gidecek, elindeki bozuklukları veriverecek. Özür dileyecek.
Halbuki diğerleri? İlgi çekmek için etkileyici bir şekilde sunum yapmalar, dini referanslara başvurmalar, rahatsız edici bakışlar, müşteriye yönelik taarruzlar.
O, ölmüş anama benzeyen teyzeden tek kelime çıkmıyordu. Diğerlerinden uzaktaydı. Öyle mahzundu ki, sağol oğlum derken sesi titriyordu.
O gün cuma çıkışını parsellemiş birbiri ile rekabet halinde olan kara çarşaflı profesyonel dilencilere beyaz başörtülü bir teyze eklenmişti.
O gün ruhuma çöken boğaz yutkunması daha da hiç görmediğim o teyze yüzündendi, bunu şu dini imanı para olmuş sikkafalıya nasıl anlatacaksın?
Yok bişey dedim Ertunç, hocanın söylediklerini düşünüyordum. Allah'tan hocanın cuma hutbesinde trafik haftasından bahsettiğini hatırlamadı, köftesini çiğnemeye devam etti.
...
Ustamı öldürmeli miyim?
Elleri kapkara, benim iflahım sikiliyor.
Güzel kızı var, o da anası gibi dombili baykuş olur mu büyüyünce? Eğer biryerlerime kan gidiyor olsaydı, kızının hayalini kurardım.
Soğuktan titreyerek çalışıyorum, açlıktan bayılacak gibi olunca, imdadıma simitçi Hasan yetişiyor.
Amına kodumunun oğlu, ver iki tane, iflahını ırzını sikeyim senin tipsiz Kürt, al götüne sok bir milyonu, hamama gidersin.
Gülüyor amcık.
Bazı sabahlar peynir bile oluyor simidin yanında, değmeyin keyfime. Ustam getiriyor.
Ben dükkanda yatıyorum.
Ustama acıyorum, eve gidiyor, karı dırdırı, Nilay (kızı) para ister, televizyon, çekirdek. Birkaç kez beni de götürmüştü. Ellerim, ayaklarım yağır gibiydi, yengeden fırça yemiştik. Bok gibi bir ev işte, çay içerken Samanyolu TV izliyorlar.
Ustamın siyaset konuştuğunu hiç duymadım, arasıra gelen birine "Kenan Paşa bizi anarşiden kurtardı," demişti. Kenan Paşa kim lan?
Bir keresinde bir yerde okumuştum, "Hava
yeterince soğuk olursa, açlıktan titreyerek ölüşünü oğlunun ağlamadan seyredebilirsin ve onu gömerken kanıksarsın hayatın acımasızlığını intikam yeminleri etmeden."
Hava -10 derece bu gece.
Ben bu akşam sefil hayatımın ustamın suçu olduğuna kanaat getirmeye çalıştım, ama olmuyor. İyi adam lan aslında. Kurtarmak da istiyorum onu bu hayattan.
Bir gece arka mahallede beni sikmeye çalışan iki kişiyi bıçaklayıp hacamat ettiğimde bu adam kurtarmıştı beni polisten. Kimsesizdim İstanbul'da, melek yüzlü anam ölünce anasını sikeyim Sivas'ın deyip gelmiştim. Yedi yıl önceydi.
Bir zamanlar Diyet diye bir kitap aşırıp ustamın evinden, bir gecede okumuştum, en sonunda kolunu kesip atıyordu adam, borçlu olduğu ustasına.
Götümü kesmeye niyetim yok benim.
Ama şu on dokuzuncu yaş günümde sanayi karanlığında oturmuş, şu güzel adamı şu boktan hayattan kurtarmalı mıyım, onun derdindeyim.
...
Ertunç iyi çocuğa benziyor. Zaten bu işleri de tek başıma yürütemiyordum.
Oğlum dedim, ben patronluktan anlamam. Hulusi ustam sağolsun dokuz yılda ustalığı tüm orospuluğuyla öğretti bana.
Öyle patronluk taslayacak adam değilim ben. Al işte aynı soyadı taşıyorsun ustamla, gel şu işin başına geç. Ben çalışmaya devam edeyim.
Karnımız doymaya başladı, bizim usta biraz eski kafalıymış.
Ev kiraladım, mahallenin kızlarını düdüklüyorum, Nilay'ı da bir iki postadan sonra Ertunç'a kakaladık.
Simitten filan terfi ettik, artık adam gibi kahvaltı yapıyor, öğle yemeğinde kebap söylüyoruz.
Bugün Cuma. Dini gün. Cumaları hiç kaçırmam. Sabah ustanın mezarına gittik. Akşam da alacak toparlamaya göndereyim Ertunç'u, sıkıntı olursa ben çıkarım.
Ertunç hıyarına dedim, yemeği tükana söylemeyelim lan, yeni köfteci açılmış köşede, orda yiyelim.
Akşama Rus ayarlamışım ki, off. Hayat güzel lan. Para var huzur var amına koyim.
...
...
